Bert Anciaux en de voetbalbond – paniekvoetbal

In een interview met het Belang van Limburg en de Gazet van Antwerpen op 2 januari betreurt de voorzitter van de KBVB, de heer De Keersmaecker, dat de beloofde Vlaamse steun van 1,7 miljoen euro voor de jeugdopleiding niet is kunnen doorgaan “omwille van een politieke afrekening tussen oud-leden van de Volksunie”.

Deze verklaring is verhelderend en zegt veel over de wijze waarop Bert Anciaux als Minister van Sport functioneert.

Op 9 juli 2007 stichtte hij een vzw Jeugdvoetbal Vlaanderen die naast een aantal afgevaardigden van de KBVB ook een aantal kabinetsleden en zijn eigen broer Roel Anciaux als leden telt (Bekijk hier de statuten). Deze vzw zou de 1,7 miljoen euro beheren. Pas later besefte Anciaux dat hij naar de regering moest met een dossier met zo’n belangrijke financiële inslag.

Daar werd vlug duidelijk dat deze vorm van subsidiëring niet kan volgens het decreet op de sportfederaties en ook haaks staat op de resolutie die het Vlaams Parlement daarover eenparig goedkeurde.

De KBVB is namelijk de enige sportbond die halsstarrig weigert om zich aan te passen aan de Vlaamse en Waalse decreten. Dat is vanzelfsprekend haar recht, maar je moet dan ook geen subsidies verwachten. In de commissie ‘sport’ was de kritiek vanuit alle fracties (behalve Spirit) vernietigend. (Verslag commissie sport)

Met andere woorden, Bert Anciaux heeft aan de KBVB dingen beloofd die juridisch niet kunnen. Dit dan verwijten aan 'de anderen' is kleintjes. Zijn belofte om 50 miljoen euro te investeren in de bouw van de voetbalstadions dreigt dezelfde weg op te gaan.

Kortom, het is duidelijk dat Bert Anciaux paniekvoetbal speelt: aanleiding zijn de slechte resultaten van zijn partij bij verkiezingspeilingen en het wegvallen van zijn politieke levensverzekering (tot juni was hij de enige Brusselaar in de Vlaamse regering).

Wij mogen de volgende maanden nog vele stunts en beloftes verwachten van onze Vlaams minister van Sport. De Vlaamse sportwereld snakt naar 2009.

Johan Sauwens

Jean-Marie Dedecker

Afgelopen week schreven de kranten: “Jean-Marie Dedecker is een electorale bom”.

In de campagne voor juni 2006 was dit wel anders. Er werd meewarig gesproken over zijn “partijtje”. Hij was politiek dood. En in zijn rubriek op Radio 1 noemde Marc Vandelooverbosch, de “wetstraatwatcher”, hem een hansworst.

De kiezer doet zijn ding en bevestigt wat ook uit de analyse blijkt: de pers kan de verkiezingsuitslag niet bepalen.

Johan Sauwens

Kartels

In het Belang van Limburg van 3 januari spreekt Eric Donckier erg denigrerend over de politieke kartels en dit naar aanleiding van moeilijkheden rond Spirit: “Het waren maar verstandshuwelijken”, zegt hij.

Ik ben het daarmee niet eens: het kartel CD&V-N-VA is een sterk merk gebleken. Het vertegenwoordigt zowat 1/3 van de Vlaamse kiezers en won 3 verkiezingen op rij dankzij een sterk gemeenschappelijk programma. Het is juist dat er zowel binnen CD&V als bij N-VA koele minnaars zijn van het kartel, maar het gros van de partijen – zowel leden als mandatarissen - staat achter het kartel – ook voor de toekomst.

Het is trouwens dat groepsgevoel – verpersoonlijkt door de sterke band van de voorzitters Vandeurzen en De Wever - dat zorgde voor het draagvlak om gedurende 6 maanden te beletten dat er ’n Belgische regering zou gebouwd worden op Vlaamse toegevingen.

Indien de klip van maart 2008 gezamenlijk kan genomen worden, zal het kartel nog jaren de leiding blijven nemen van hetgeen gezond denkend Vlaanderen wil.

Trouwens, Eric, Het Belang van Limburg en de Gazet van Antwerpen, is dat ook geen kartel?

Johan Sauwens

Heerlijk

Het is heerlijk, iedere morgen, hoe de editorialisten van onze Vlaamse kranten hun licht op de Vlaamse politiek en de wereldpolitiek laten schijnen. Zoveel zelfvertrouwen, zoveel inzicht en visie: het is een echte verademing in deze tijden van vertwijfeling, angst en zoektocht naar een uitweg uit de politieke crisis.

En wanneer deze meester-journalisten dan nog dagelijks hun wijsheid via de megafoon van Radio 1 over het hele land zelf komen uitspreken, stijgt bij mij het ontzag voor hun analyses en hun verbale zeggingskracht.

Waarom heeft niemand eraan gedacht om hen de conventie te laten bemannen. Wij zouden dan een volwaardig regeerakkoord hebben op 29 februari in plaats van 28 maart (misschien).

Sta mij toe vanop deze bescheiden bladzijde wat reflecties te plegen op deze dagelijkse stroom van eruditie, intelligentie en vrije meningsuiting.

Johan Sauwens

Persmededeling: Hervorming boswachterij: Vlaanderen dreigt vrijstaat te worden voor stropers, sluikstorters en illegale crossers

De voorbije jaren is de druk op de open ruimte in Vlaanderen enorm toegenomen. Onze bossen, parken, fiets- en wandelwegen krijgen jaarlijks miljoenen bezoekers over de vloer. Vroeger hielden de veldwachters hier een oogje in het zeil. Sinds de politiehervorming werd deze taak vooral waargenomen door de 130 Vlaamse boswachters. Vanaf 1 januari 2008 zullen dat nog slechts 22 boswachters zijn.

Hervorming van de boswachterij

In het kader van de operatie Beter Bestuurlijk Beleid werden op 1 januari 2008 de boswachters (Bos & Groen) en de natuurwachters (Afdeling Natuur) samengevoegd. Ze zijn nu allemaal ‘wachters’ van de afdeling Natuur en Bos.

Het vroegere takenpakket van de bos- en natuurwachters was drieledig:

• Beheer: omvat het onderhoud en de beheerswerken in de staats- en domeinbossen die eigendom zijn van de overheid.


• Beleid: is hoofdzakelijk een administratieve bevoegdheid. Voornaamste onderdeel is het adviseren aan derden (kapmachtigingen, natuurvergunningen, advies in bouwvergunningen,…)


• Handhaving: is enkel een bevoegdheid van de boswachters. Als officier van gerechtelijke politie – met een toelating tot wapendracht – zien zij toe op de naleving van de wetten in bos en veld (jacht, kappingen, visserij, sluikstorten, ruiters, crossers,…)

Elke boswachter had zo een gebied van één of meerdere gemeenten en verdeelde zelf zijn tijd over de verschillende opdrachten. Natuurlijk was er een synergie tussen de verschillende taken. Een boswachter die met beheerswerken bezig was kon een overtreding vaststellen en onmiddellijk handhavend optreden, op het hele grondgebied van de gemeenten die hem waren toegewezen.

Vlaams Parlementslid Johan Sauwens: “Met de invoering van Beter Bestuurlijk Beleid tracht men nu de boswachters van generalisten om te vormen tot specialisten. Ieder van hen heeft moeten kiezen voor één van de drie bovenstaande taken. Deze nieuwe samenwerking heeft zeker voordelen, zo worden kapmachtigingen en natuurvergunningen voortaan door dezelfde persoon afgeleverd. Het nadeel is echter dat de synergie dreigt verloren te gaan. Vroeger mochten de wachters overal optreden, nu moeten zij in sommige gevallen eerst een bevoegde collega optrommelen. Vaak is de vogel dan al lang gevlogen.”

Handhaving en toezicht dreigen te verdwijnen

Sauwens kon de verdeling voor de provincie Limburg inzien. De cijfers zijn onrustwekkend. Navraag in andere provincies leert dat ze voor heel Vlaanderen gelijklopend zijn.

Tot eind 2007 waren er in Limburg 35 boswachters, met elk één of meer gemeenten of domeinen onder hun bevoegdheid. Het merendeel van hen koos voor de opdracht beheer. Enkelingen kozen voor de opdrachten beleid en handhaving.

Vooral dat laatste baart Sauwens zorgen:”Waar vroeger nog 35 boswachters instonden voor de handhaving in Limburg, zijn er dat nu nog maar een vijftal. Dit is absurd. Vijf mensen moeten toezicht houden op een grondgebied van 242.214 hectare of bijna 50.000 hectare per boswachter. In heel Vlaanderen zouden nog maar 22 boswachters een wapen mogen dragen en zo instaan voor handhaving, tegenover 130 vroeger. Op die manier worden Limburg en Vlaanderen een vrijstaat voor stropers, sluikstorters en wildcrossers.”

Vooral tijdens het weekend dreigt de toestand problematisch te worden. In het verleden garandeerde een beurtrol de aanwezigheid van een tiental boswachters in het weekend, voor heel de provincie. Nu moeten in Limburg vijf boswachters deze taak onder elkaar verdelen. Een onmogelijke opdracht. Bovendien is het risico bij handhavingsopdrachten veel groter, zodat deze zelden alleen kunnen uitgevoerd worden.

Druk op de gemeenten neemt toe

Sauwens, tevens burgemeester van Bilzen, vreest dat er heel wat opdrachten in het kader van handhaving, maar ook van beleid, naar de gemeenten zullen doorgeschoven worden:”Onze diensten milieu en ruimtelijke ordening zijn nu al overbevraagd. Zonder financiële en personele compensaties kunnen wij onmogelijk de kapmachtigingen of natuurvergunningen overnemen van de wachters.”

Voor handhaving kunnen de gemeenten de lokale politie inschakelen, maar ook hier knelt het schoentje. Door de politiehervorming is het een dure aangelegenheid geworden om agenten in te zetten ’s nachts en in het weekend. Net op het moment dat zij de taken van de boswachters zouden moeten overnemen.

Maatregelen zijn nodig

Tenslotte stelt Sauwens vast dat deze hervorming niet helemaal strookt met de doelstellingen van Beter Bestuurlijk Beleid:”De bedoeling moet zijn om de Vlaamse administratie transparanter en toegankelijker te maken. Dat dreigt hier te mislukken. Vroeger had iedere gemeente zijn eigen boswachter, een klaar en duidelijk aanspreekpunt voor de burger. Nu moeten de mensen eerst uitzoeken of hun probleem zich situeert bij beheer, beleid of handhaving. Vervolgens gaan zij op zoek naar een bevoegde wachter in hun ambtsgebied. Dit is eerder een stap terug dan een stap vooruit.”

De huidige reorganisatie dreigt om de functie van boswachter te herleiden tot een ‘bureau-job’ met vooral administratieve taken. Terwijl er juist nu nood is aan meer toezicht op het terrein. De klachten over sluikstorten, wildkappingen, jachtovertredingen, wildcrossen, verstoring van broedgebieden,… blijven toenemen.

Johan Sauwens gaat in de commissie milieu van het Vlaams Parlement minister Hilde Crevits ondervragen over deze problemen.

Hij stelt voor om van de reorganisatie gebruik te maken om de controle op het terrein te versterken, in nauw overleg met de gemeentebesturen. Enkele concrete voorstellen:

• Naast hun nieuwe opdrachten zouden alle wachters aan handhaving moeten kunnen blijven doen. Dit kan door hen Officier van Gerechtelijke Politie te laten, met toestemming tot wapendracht.


• Het tekort aan wachters binnen de opdrachten beheer (en eventueel handhaving) moet opgevangen worden door het aanwerven van nieuwe wachters.