Vorst zorgt voor miljoenenschade in land- en tuinbouw

De koudegolf van januari, met temperaturen tot min 20 graden, heeft veel schade veroorzaakt aan de land- en tuinbouw in Vlaanderen, en dan met name in Limburg.

Er zijn veel meldingen van schade in de openluchttuinbouw, waarbij vooral spruiten en ganse prei-aanplantingen bevroren zijn. Met 90 tot 100% opbrengstverlies tot gevolg. In sommige boomkwekerijen in Limburg is er sprake van schade van 200 000 tot 300 000 euro. Ook de schade in de fruitplantages is aanzienlijk.

De totale schade in land- en tuinbouw in Vlaanderen loopt zeker in de tientallen miljoenen euro.

Volgens de eerste berichten erkende het KMI de vorst niet als uitzonderlijk genoeg om de schade op te nemen in het rampenfonds.

Daarop lanceerden wij een oproep aan Limburgse amateur-meteorologen om hun gegevens met ons te delen om zo te bewijzen dat de winterprik van januari in Limburg extreem genoeg was om schade te veroorzaken in de landbouw.

Uit de vele reacties die we ontvingen, bleek dat ons vermoeden inderdaad correct was.

Naar aanleiding van de grote persbelangstelling, laat het KMI nu weten dat de temperaturen in Limburg toch laag genoeg waren om erkend te worden als rampgebied voor de landbouw.

Het dossier evolueert dus zeer gunstig.
We vertrouwen er op dat de getroffen landbouwers financieel vergoed zullen worden.

Naar een eenduidige berekening van fiscale stromen tussen gewesten

Nadat ik maandenlang aangedrongen heb via ettelijke parlementaire vragen, heeft Vlaams minister van Begroting Van Mechelen eindelijk een nieuwe studie over de transfers tussen de gewesten aan het Vlaams Parlement bezorgd.

Het rapport van het Steunpunt fiscaliteit en begroting, Interregionale fiscale stromen. Een toepassing van het “balance sheet federalism” voor het jaar 2005, in opdracht van het Departement Fiscaliteit en Begroting, blijkt al van november 2008 te dateren.
Het rapport werd besteld naar aanleiding van de transferstudie van de Nationale Bank (NBB), Intergewestelijke overdrachten en solidariteitsmechanismen via de overheidsbegroting (in het Economisch Tijdschrift, september 2008).

De benadering van de NBB verschilt enigszins van die van het Steunpunt. Wat de globale cijfers betreft, verdeelt de studiedienst van de NBB bijna alle ontvangsten van de federale overheid en de sociale zekerheid over de gewesten. Het Steunpunt gaat niet zo ver.
Aan de uitgavenkant neemt de NBB de verdeling van de federale overheidsinvesteringen niet mee maar wel de subsidies voor dienstencheques. In de “gecombineerde benadering” worden de ruimere benadering van de NBB qua ontvangstenverdeling en de ruimere benadering inzake uitgavenverdeling van het Steunpunt gecombineerd. Door bijkomende ontvangsten- en uitgavencategorieën in de analyse te betrekken neemt de fiscale stroom vanuit Vlaanderen naar de andere gewesten toe. Een zo globaal mogelijke benadering, zowel aan de inkomsten- als de uitgavenzijde, lijkt dan ook aangewezen voor een studie van de intergewestelijke transfers, besluit het Steunpunt.

De Vlaamse regering is gevraagd om samen met het Steunpunt fiscaliteit en begroting een stabiele berekeningsmethode vast te leggen en voortaan regelmatig de berekening te hermaken. Om zicht te krijgen op het verleden moet de Vlaamse regering aan de NBB vragen om de gedetailleerde info uit de regionale rekeningen ter beschikking te stellen van het Steunpunt. Dan kan de transfergeschiedenis op eenzelfde wijze worden vastgelegd.

Ten huize van...

CD&V wil de dialoog aangaan met de Vlamingen. In het kader daarvan wordt er in meerdere huiskamers een 'Ten huize van' georganiseerd, waarop lokale mensen en CD&V-parlementsleden uitgenodigd worden om met elkaar in gesprek te gaan over een thema dat hen bezig houdt.

In het kader daarvan was ik deze week te gast bij Marina Seurs, schepen van Zutendaal. Als Vlaams parlementslid en gewezen minster van Sport trad ik er in dialoog over het gemeentelijke sportbeleid.

Het werd een boeiend gesprek met actieve mensen uit de regio die begaan zijn met deze materie.

Persbericht Drugs-top Vlaamse grensgemeenten

Naar aanleiding van een aantal recente ontwikkelingen in Nederland kwam 13 februari 2009 op Alden Biesen in Rijkhoven-Bilzen een vergadering samen van de Vlaamse grensburgemeesters.

Op uitnodiging van de burgemeesters van Bilzen, Kalmthout, Lanaken en Zelzate werd de problematiek van de drugsoverlast in de grensregio’s van Vlaanderen besproken. Meer bepaald werd gezocht naar een gezamenlijk standpunt naar aanleiding van de sluiting van de coffeeshops in Bergen-op-Zoom en Roosendaal, de maatregelen die genomen zijn in Terneuzen en de voorziene verplaatsing van de coffeeshops in Maastricht.

De grote opkomst – 45 personen – uit zo’n 25 gemeenten uit Oost-Vlaanderen, Antwerpen en Limburg wijst op de grote belangstelling voor de drugsproblematiek.

De praktische organisatie is in handen van de politiezone Bilzen-Hoeselt-Riemst.

Cijfergegevens

Uit een schriftelijke bevraging (zie bijlage) blijkt dat 88% van de burgemeesters in hun gemeente een toename van het gebruik van softdrugs vaststelt, ook bij minderjarigen.

59% stelt in de eigen gemeente ook een toename van het gebruik van harddrugs vast. 88% heeft last van drugsdealers, 71% van drugsrunners. Zo’n 94% van de grensgemeenten hebben te maken met toegenomen drugsgerelateerde criminaliteit (inbraken, vandalisme, diefstal), 82% van druggerelateerde verkeersinbreuken. En 65% heeft toenemend last van zinloos geweld.

Een explosieve groei van de drugsproductie in de Vlaamse grensgemeenten wordt rechtstreeks veroorzaakt door de recente repressieve aanpak in Nederland.


Actiepunten

Na een verslag uit de drie betrokken provincies werd er vandaag een algemene discussie gevoerd. Die leidde tot de volgende vaststellingen en actiepunten:

1. De burgemeesters van de Vlaamse grensgemeenten spreken af om de belangen van hun regio en gemeenten te verdedigen door gezamenlijk op te treden, zowel naar de Nederlandse als naar de Belgische autoriteiten. Hiertoe werd er een werkgroep opgericht die de volgende stappen zal voorbereiden en verder ontwikkelen. Er wordt ook contact opgenomen met de Waalse buurgemeenten. De werkgroep bestaat uit Johan Sauwens (Bilzen), Guido Willen (Lanaken), Freddy De Vilder (Zelate) en Lukas Jacobs (Kalmthout).

2. De burgemeesters zijn ten zeerste verontrust door de toename van het drugsgebruik bij de eigen bevolking. De gemakkelijke beschikbaarheid van softdrugs en harddrugs in de grensregio - via de coffeeshops en in de omgeving - spelen daarbij een grote rol. Uit recente studies blijkt trouwens dat de gezondheidseffecten van het gebruik van de zogenaamde softdrugs veel negatiever zijn dan eerst werd gedacht en ook vaak leiden tot storend maatschappelijk gedrag. Het aantal personen dat in Vlaanderen in de hulpverlening van de CAD’s terechtkomen is op 10 jaar tijd quasi verdubbeld. Naast alcohol en heroïne is cannabisgebruik daarbij de belangrijkste oorzaak.

Een sterk ontradingsbeleid is absoluut aangewezen. De burgemeesters spreken af om hun ervaring uit te wisselen met de CAD’s en het VAD om de bestaande drugspreventieprojecten in samenwerking met de scholen, het OCMW, de huisartsen, CAD e.a. verder te zetten en uit te breiden.

3. Wij stellen vast dat de repressieve aanpak in Nederland leidt tot een verschuiving van drugsgerelateerde criminaliteit naar het Vlaamse grondgebied. Het Nederlandse gedoogbeleid dient teruggeschroefd.

De concentratie van criminaliteit in de meest zuidelijk gelegen Nederlandse gemeenten en Vlaamse omgeving dient te worden stopgezet door de vermindering van het aanbod in de coffeeshops, zoals wordt aangegeven in de recente studie van De Ruyver en Fijnaut.

De burgemeesters verwerpen het Nederlands gedoogbeleid. Een eerste stap zou kunnen zijn dat de Nederlandse coffeeshops uit de buurt van de grens worden geweerd.

4. De vergadering pleit voor een uniforme Europese wetgeving betreffende drugsbeleid.

5. De burgemeesters zijn tevreden over de samenwerking van de Nederlandse en Belgische politiediensten. Zij vragen wel een sterkere informatie-uitwisseling en inspraak tussen de bestuurlijke verantwoordelijken van Vlaanderen en Nederland: het openen, sluiten of verplaatsen van coffeeshops, dient eerst overlegd te worden met de buurgemeenten gezien er vaak ongewenste effecten optreden.

6. Wij vragen ook een versterkte inzet van de federale politie in de grensregio’s.

7. De Belgische en Nederlandse politiediensten moeten overgaan tot een gezamenlijke aanpak van de drugsrunners, de drugdealers en de verschuiving van de cannabisteelt naar Vlaanderen. Er is nood aan een essentiële en operationele samenwerking.

8. De Belgische politiediensten dienen over dezelfde mogelijkheden te beschikken als de Nederlandse, om op te kunnen treden. Bijvoorbeeld mogelijkheid tot afsluiten van een pand en makkelijker oprollen van plantages.

9. Het lijkt ons logisch dat men bij de lokale parketten in de arrondissementen Hasselt, Antwerpen, Gent, Turnhout en Tongeren een magistraat aanduidt die zich specifiek op deze problematiek concentreert. Want drugsdossiers zijn zeer ingewikkeld omdat de drugsrunners en drugsdealers voortdurend gebruik maken van de landsgrenzen in de Euregio om opsporing en vervolging te bemoeilijken.

10. De vergadering vaardigt een delegatie van de Vlaamse grensburgemeesters af om overleg op te starten met de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie in België en de burgemeesters van de grensgemeenten in Nederland.